କବିତାଟି ପଢି ନଂ 36 ରୁ ନଂ 40 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକର ଉତ୍ତର ଲେଖ:

ଶତ ଗିରି ଶୃଙ୍ଖ ଲଂଘି ଶତ ବିଘ୍ନ ପଦତଳେ ଚାପି 
ଭୁଲି ନାହିଁ ସେ ପ୍ରଭାତ ସେ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତ ଅଦ୍ୟାପି,
ଭୂମି ଜନ୍ମଭୂମି ମାୟା ଫିଙ୍ଗି ଯେବେ ବିସୁତିର ତଳେ 
ସେନେହ ବନ୍ଧନ ଯେତେ, ଉଭା ହେଲି ବିମୁଗ୍ଧ ଅନ୍ତରେ -

ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ତୀରେ, ଛୁଇଁ ଭାରତର ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥ ବାଲି 
ଲୁପ୍ତ ହେଲା ଅବସାଦ, ଏକ ବିନ୍ଦୁ ଅଶ୍ରୁଜଳ ଢାଳି 
ପ୍ରଣମିଲି ଜ୍ଞାନ ଗୁରୁ ଭାରତର ଅମୃତ ଆତ୍ମାରେ l
ଗୋଧୂଳି ଲଗାନେ ଆଜି ସେ ପ୍ରଭାତ ଜାଗେ ବାରେ ବାରେ l

            ସଂସାର ବିରାଗୀ

        ଆସିଥିଲି ଖାଲି ଜ୍ଞାନ ଲାଗି 
ସରଳ ଜୀବନ ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ଚିର ଭାରତ ଭୂଷଣ 
ମୁଖେ ମୁଖେ ବାକ୍ୟେ ବାକ୍ୟେ ଫୁଟି ଉଠେ ଗଭୀର ଦର୍ଶନ l
ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ଆତ୍ମବଳି ମହାତ୍ମାର ବିଶ୍ଵମିତ୍ର ଭାବ,
ହିମାଦ୍ରୀରୁ କୁମାରୀକା ବୁଲି ଏଇ ଜ୍ଞାନ କଲି ଲାଭ l
             ଏ ବିଦାୟ କ୍ଷଣେ 
         ଅଶ୍ରୁ ତେଣୁ ଆସଇ ନୟନେ l
ହେ ସ୍ରାଧ୍ୟେୟ ରାଜଗଣ, ହସ୍ତୀ ଅଶ୍ବ ରତ୍ନ ବୈଭବ 
ତବ ଉପହାର ରାଶି ଶାନ୍ତି ମୋତେ ଦିଏ ନାହିଁ ଲବ l
ରାଜ ଚକ୍ରବର୍ତୀ ସମ ସ୍ନେହେ ତବ ହୋଇଅଛି ଧନୀ 
ତା' ସଂଗେ କି ସରି ହେବ ଜଗତର ସରବ ମୁକ୍ତା ମଣି !
ଏଇ ଉପହାର ସଂଗେ ଯେଉଁ ସ୍ନେହ ଦେଇଥିଲା ବାଡ଼ି 
ମୁକ୍ତ ନୁହେ, ରତ୍ନ ନୁହେ ,ନେଉଛେ ତା' ଅଂଟାରେ ସଜାଡି 
            ଚୀନ ଜାତି ହାତେ 
        ଦେବୀ ମୁହିଁ ଅଶ୍ରୁଜଳ ମାଥେ l