Comprehension Passage
ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଦଶନ୍ଧିରେ, କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା (AI)ର ଅଭିବୃଦ୍ଧି କାର୍ଯ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ ଉତ୍ସାହ ଏବଂ ଚିନ୍ତା ଉଭୟକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛି। AI ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି, ଯାହା ମେସିନଗୁଡ଼ିକୁ ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଉଛି। AI ର ସମର୍ଥକମାନେ ଯୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତତା ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି କରିପାରେ ଏବଂ ପୁନରାବୃତ୍ତିମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ହ୍ରାସ କରିପାରେ, ସମାଲୋଚକମାନେ ଚାକିରିର ସମ୍ଭାବ୍ୟ କ୍ଷତି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ଶିଳ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ। ଏହି ଭୟ ସତ୍ତ୍ୱେ, ଇତିହାସ ଦେଖାଇଛି ଯେ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ଉନ୍ନତି ପ୍ରାୟତଃ ନୂତନ ପ୍ରକାରର କାମ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଯଦିଓ ଏହା ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅପ୍ରଚଳିତ କରିଥାଏ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଶିଳ୍ପ ବିପ୍ଳବ ଅନେକ ପାରମ୍ପରିକ ବୃତ୍ତିର ବିସ୍ଥାପନର କାରଣ ହୋଇଥିଲା କିନ୍ତୁ କାରଖାନା କର୍ମଚାରୀ, ଇଞ୍ଜିନିୟର ଏବଂ ଟେକ୍ନିସିଆନଙ୍କ ଚାହିଦାରେ ବୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଆଜିର ମୁଖ୍ୟ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ହେଉଛି AI ମାନବ ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ବଦଳାଇବ କି ନାହିଁ ବରଂ ଏହା ଆଣିଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ସମାଜ କିପରି ଖାପଖୁଆଇବ। ସରକାର, ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ଦ୍ରୁତ ବିକଶିତ ବଜାରରେ ଚାକିରି ପାଇଁ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ପୁନଃ ଦକ୍ଷତା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ନୂତନ ଶିକ୍ଷା ମଡେଲରେ ବିନିଯୋଗ କରିବାକୁ ପଡିବ। କାର୍ଯ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟତ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାରେ ନୁହେଁ ବରଂ ସକ୍ରିୟ ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ଏହାର ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ପ୍ରଭାବକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ସହିତ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ନିହିତ।
ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦ ଉପରେ ଆଧାର କରି, ନିମ୍ନଲିଖିତ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଚାକିରି ଉପରେ AIର ନକାରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବକୁ ହ୍ରାସ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ?
1
ଲକ୍ଷ୍ୟଭିତ୍ତିକ ଶିକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମାଧ୍ୟମରେ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ବୃଦ୍ଧି କରିବା
2
ସମସ୍ତ ଶିଳ୍ପରୁ AI କୁ ଦୂର କରିବା
3
ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଫେରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା
4
ନିୟମ ମାଧ୍ୟମରେ AI ବିକାଶର ଗତିକୁ ମନ୍ଥର କରିବା