समुद्राच्या सरासरी खोलीवर आधारित, भरतीच्या लाटा खुल्या महासागरातून प्रवास करू शकतील असा सरासरी वेग फक्त 700 किमी (435 मैल) प्रति तास आहे. अशाप्रकारे, भरती निर्माण करणार्‍या वस्तूच्या दिशेने आणि त्यापासून दूर असणारे आदर्श फुगवटे अस्तित्त्वात असू शकत नाहीत कारण ते पृथ्वीच्या फिरण्याच्या गतीनुसार राहू शकत नाहीत. त्याऐवजी, महासागरातील भरती घट नावाच्या वेगळ्या मोठ्या अभिसरण एककामध्ये मोडतात. मोकळ्या महासागरात, भरतीच्या लाटेचे शिखर आणि कुंड प्रत्येक पेशीच्या मध्यभागी असलेल्या उभय बिंदूभोवती फिरतात. अ‍ॅम्फिड्रोमिक बिंदूंवर मूलत: कोणतीही भरती नसते, परंतु प्रत्येक बिंदूवरून फिरणाऱ्या समवेला रेषा असतात, ज्या जवळपासच्या सर्व स्थानांना जोडतात जिथे एकाच वेळी भरती येते. समवेला रेषांवरील लेबल घटभोवती फिरत असताना उच्च भरतीच्या वेळा तासांमध्ये दर्शवतात. वेळ दर्शवते की भरतीची लाट उत्तर गोलार्धात घड्याळाच्या उलट दिशेने आणि दक्षिण गोलार्धात घड्याळाच्या दिशेने फिरते. भरतीच्या काळात (सामान्यत: 12 चंद्र तास) लाटेने एक परिभ्रमण पूर्ण केले पाहिजे, म्हणून हे घटचा आकार मर्यादित करते. महाद्वीपीय समुद्राच्या पृष्ठभागावर भरतींंना देखील प्रभावित करते, कारण ते समुद्राच्या पृष्ठभागावरील भरतीच्या मुक्त हालचालीमध्ये व्यत्यय आणतात. समुद्राच्या खोऱ्यात भरती प्रत्येक महासागर खोऱ्यात मुक्त उभे राहणाऱ्या लाटा म्हणून व्यक्त केल्या जातात ज्या महासागराच्या खोऱ्यात वाजणाऱ्या खंडांच्या स्थिती आणि आकारामुळे प्रभावित होतात. खरेतर, किनार्‍यावरील भरतीच्या परिस्थितीवर प्रभाव टाकणारे दोन महत्त्वाचे घटक म्हणजे किनारपट्टीचा आकार आणि किनारपट्टीची खोली.