उतारा काळजीपूर्वक वाचा आणि पुढील प्रश्नांची उत्तरे द्या

संपूर्ण इतिहासात, लोक जीवनाच्या उत्पत्तीच्या स्पष्टीकरणासाठी पौराणिक कथा, लोककथा आणि धर्माकडे वळले आहेत आणि आजपर्यंत, धार्मिक पुस्तकांमध्ये जे लिहिले गेले आहे आणि पिढ्यानपिढ्या पुढे गेले आहे त्यावर ठामपणे विश्वास ठेवणारे बरेच लोक आहेत. तथापि, 18 व्या शतकात तर्कयुगाच्या आगमनाने आणि 19व्या शतकात वैज्ञानिक प्रगतीसह, सखोल ज्ञानाचा शोध अनुभवजन्य पुराव्यासाठी खनन करून आणि अनुभवाधिष्ठित चाचणी करून संतुष्ट होऊ शकतो.

1865 मध्ये, ग्रेगोर मेंडेल, एक ऑस्ट्रियन भिक्षू जो आठ वर्षे बागेतील मटारांवर प्रयोग करत होता, त्याने वैज्ञानिक समुदायामध्ये घोषित केले की विशिष्ट वैशिष्ट्ये, किंवा गुणविशेष, पालकांकडून संततीकडे संघटित आणि अंदाजे पद्धतीने प्रसारित केले जातात. चार्ल्स डार्विनच्या नैसर्गिक निवड आणि उत्क्रांतीच्या सिद्धांतासह, जसे त्यांनी त्यांच्या 1859 ला प्रकाशित झालेल्या 'ऑन द ओरिजिन ऑफ स्पीसीज' मध्ये म्हटले आहे. मेंडेलच्या कार्याने जनुकशास्त्राच्या विज्ञानासाठी जीवन कोठून येते याचे प्रमुख स्पष्टीकरण मिळण्यासाठी मंच तयार केला. सुधारित सूक्ष्मदर्शकाच्या मदतीने शास्त्रज्ञांनी गुणसूत्र असलेल्या पेशींचे अस्तित्व आणि रचना शोधून काढली. 1900 च्या दशकाच्या सुरुवातीस, फळमाश्यांवरील प्रयोगांवरून असे दिसून आले की पेशीच्या केंद्रकात असलेले गुणसूत्र जनुकांचे बनलेले असते. ड्रोसोफिला, ज्याला सामान्यतः फळ माशी म्हणतात, हा जनुकीय नकाशा केलेला पहिला सजीव होता. 1944 मध्ये, ओसवाल्ड एव्हरी यांनी जीवाणूंमधील जीन्स DNA पासून बनलेले अनुवांशिक संदेशवाहक म्हणून निश्चित केले. 1953 मध्ये, जेम्स वॉटसन आणि फ्रान्सिस क्रिक यांनी DNA ची दुहेरी-हेलिक्स रचना शोधली, ज्यासाठी त्यांना नऊ वर्षांनी नोबेल पारितोषिक मिळाले. प्रत्येक नाविन्यपूर्ण शोधामुळे, आण्विक जीवशास्त्रज्ञ जीवनाच्या यांत्रिकतेचे आणखी स्पष्ट चित्र तयार करण्यास सक्षम होते. जीवन संहिता शोधण्यासाठी, प्रख्यात शास्त्रज्ञांनी मानवाचा सर्वसमावेशक अनुवांशिक नकाशा संकलित करण्याचा प्रस्ताव दिला.