ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ : ଏହି ଉପବିଭାଗର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ସଠିକ ଉତ୍ତର ପାଇଁ ଦୁଇ ମାର୍କ ରହିଛି । ନିମ୍ନ ଲିଖ ଅନୁଛେଦଟିକୁ ଯତ୍ନ ସହକାରେ ପଢନ୍ତୁ ଏବଂ ତା' ତଳେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ ମାନଙ୍କର ସଠିକ ଉତ୍ତର ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରନ୍ତୁ ।
ପୃଥିବୀ ଯେଉଁସବୁ ସଙ୍କଟ ଭିତରେ ଗତି କରୁଛି ସେଥ୍ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ ପ୍ରଳୟ ଆଶଙ୍କାକୁ ଭୀରୁ ମନର ଦୁର୍ବଳତା ବୋଲି କହିହେବ ନ।ହିଁ । ପୃଥିବୀ ଜନ ବିସ୍ଫୋରଣର ଦ୍ବାର ଦେଶରେ । ଭାରତ ପରି ଦରିଦ୍ର ଜନବହୁଳ ଦେଶରେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ଆତଙ୍କଜନକ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଲାଣି ! ଏଣେ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢୁଥିବା ବେଳେ ତେଣେ ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ କମିବାରେ ଲାଗିଛି । ଆରବ ଦେଶଗୁଡିକ ଆଖୁବୁଜା " ପେଟ୍ରୋଲର ଦାମ ବଢାଇ ଚାଲିଥିବାରୁ ପ୍ରକୃତି ସଞ୍ଚିତ ରଖୁଥିବା ଖଣିଜ ଦ୍ରବ୍ୟର ଅଭାବ ଘଟିଲେ କି ପରିସ୍ଥିତି ଉପୁଜେ ତାହା ଆମେ ଅଙ୍ଗେ ନିଭେଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛୁ । ଭୂଗର୍ଭ କୋଇଲା, ପେଟ୍ରୋଲ ଇତ୍ୟାଦିର ଅସରନ୍ତି ଭଣ୍ଡାର ନୁହେଁ ! ହିସାବରୁ ଜଣାପଡୁଛି ଯେ ଆସନ୍ତା ପଚାଶ ବର୍ଷ ଭିତରେ ପେଟ୍ରୋଲ, ଶହେ ଦୁଇଶହ ବର୍ଷ ଭିତରେ କୋଇଲା ଓ ତା ପରେ .... ତା ପରେ କଣ ସରିବ ସେ ହିସାବ ଅନାବଶ୍ୟକ । ଶକ୍ତିସଙ୍କଟର ସନ୍ତୋଷଜନକ ସମାଧାନ ବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ଇତି ମଧ୍ୟରେ କରି ନ ପାରିଲେ ପ୍ରଳୟ ପାଇଁ ଏ ଦୁଇଟିରୁ ଗୋଟିଏ ଶେଷ ହେବା ଯଥେଷ୍ଟ । ଗତ ଅର୍ଦ୍ଧଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ବୈଜ୍ଞାନିକ,ଯୋଜନା ବିଶେଷଜ୍ଞ ଓ ଚିନ୍ତାଶୀଳ ଲେଖକମ।ନେ ବିଶ୍ବ ବାସୀ ଙ୍କୁ ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ ଶେଷ ହୋଇଯିବାର ବିପଦ ସମ୍ପର୍କରେ ସତର୍କ କରି ଆସୁଛନ୍ତି |
ଜନ ବିସ୍ଫୋରଣ ବା ଶକ୍ତିସଙ୍କଟ ନେଇ ଜନତା କିନ୍ତୁ ବିବ୍ରତ ନୁହେଁ । ଏ ବିଷୟରେ ଲୋକଙ୍କର ମନୋଭାବ ହେଉଛି , ବିଜ୍ଞାନୀ ଓ ଜନନ। ୟକଙ୍କର ସମସ୍ୟାରେ ଆମେ ମୁଣ୍ଡ ପୁରାଇ କିଛି ଲାଭ ନାହିଁ । ଯଥା ସମୟରେ ବିଜ୍ଞାନୀଗଣ କିଛି ପ୍ରତିକାର କରିବେ, ମହ।ସଙ୍କଟ କାଳରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ । ଏପରି ଆଶା କରିବା କେତେ ଦୂର ଯଥାର୍ଥ ସେ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଶ୍ନ । କଥା ହେଉଛି, ବାସ୍ତବ ପ୍ରଳୟ ସମ୍ଭାବନା ସାମନାରେ ତା ଆମେ ଅବିଚଳିତ !
ପୃଥିବୀର ଜଳ, ସ୍ଥଳ, ଆକାଶ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଦୂଷିତ ହେଉଛନ୍ତି । ଯେଉଁ ଗଙ୍ଗା ଆମର ଅତି ପବିତ୍ର ସେହି ଗଙ୍ଗାରେ କଳ କାରଖାନାର ମଇଳା ପାଣି ଓ ସହରର ନାଳ ନର୍ଦ୍ଦମା ସବୁ ଉପନଦୀ ପରି ଆସି ମିଶି ତାର ଜଳକୁ ଦୂଷିତ କରି ଚାଲିଛନ୍ତି | ଭାରତର ନଦୀମାନେ ଆଉ ପୁଣ୍ୟତୋୟା ହୋଇ ନାହାନ୍ତି । ଜନତା ଏହିସବୁ କଥା ଶୁଣି ଗୁମମାନେ, ବିଶେଷତଃ ଗଙ୍ଗ।ଜଳ ଦୂଷିତ ହେଉଥିବା କଥା ତାର ମନକୁ ଛୁଏଁ – କ୍ଷଣକ ପାଇଁ । ଅସଲ ଗଙ୍ଗା ମନରେ ଓ ଏହିପରି ସାନ୍ତନା ବାଣୀର ତ ଅଭାବ ନାହିଁ ।
ଅନେକ ଉପରେ ବହି ଯାଉଥିବା ଝଡକୁ କେହି ଭୟ କରନ୍ତି ନ।ହିଁ । ଝଡର ଶବ୍ଦ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରାଗଲେ କଲ୍ପନାରେ ଝଡର ବତାସ କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଦେହରେ ବାଜେ, ସେମାନଙ୍କ କଥା ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର । ପୃଥିବୀକୁ ଘୋଟି ଆସୁଥିବା ସଙ୍କଟମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଥୟ ରହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ଘନେଇ ଆସୁଥିବା ବିପଦ ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନେ ଥୟ ରହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଘନେଇ ଆସୁଥିବା ବିପଦ ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନେ ଜଗତବାସୀଙ୍କୁ ବୁଝାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । ଭୂଗର୍ଭରେ ସଞ୍ଚିତ ସମ୍ପଦ ସରିଆସୁଛି, ପୃଥିବୀ ଜନ ବିସ୍ଫୋରଣର ପାଖାପାଖୁ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି । କ୍ରମଶଃ ବିଷାକ୍ତ ହେଉଥିବା ପୃଥିବୀ ଆଉ ମନୁଷ୍ୟର ବ।ସିପୋଯୋଗୀ ହୋଇ ନ ରହିବାର ଆଶଙ୍କା ଦିଶୁଛି – ଏସବୁ ସତ୍ୟ ଜନତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେନା । ଏପରିକି ପରମାଣୁ ବୋମା ପ୍ରତି ଜନତାସୁଲଭ ଆତଙ୍କ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ନ।ହିଁ । ଆମେରିକା ଓ ରୁଷିଆ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୃଥିବୀକୁ ଶତାଧ୍ଵକବ।ର ଧ୍ବଂସ କଲା ପରି ଅଣୁ ଅସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତ । ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀକୁ ଥରେ ନୁହଁ, ଶହେଥର ନିମିଷକେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲା ପରି ଅସ୍ତଶସ୍ତ୍ରର ମାଲିକ ହେଲା ପରେ ମଧ୍ଯ ଦୁଇଟିଯାକ ଦେଶ ବିପୁଳ ଅର୍ଥବ୍ୟୟ କରି ଅଧ୍ବକ ମାରାତ୍ମକ ବୋମା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଦିଗରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ବଜାୟ ରଖିଥିଲେ ।