Comprehension Passage
पुढील उतरा वाचा आणि खालील प्रश्नांसाठी योग्य पर्यायांची निवड करा.
पोळा हा पावसाळ्यात येणारा मोठा सण. या सणात वर्षभर शेतात राबणाऱ्या बैलांना विशेष महत्त्व असतं. त्या दिवशी सकाळी शेतकरी आणि त्याचं सर्व कुटुंब लवकर उठतं. मग बैलांना नदीवर किंवा ओढ्यावर नेऊन स्वच्छ अंघोळ घालतात. नंतर बाजारात जाऊन गुलाबी, तांबडे, हिरवे रंग विकत आणतात. त्या रंगांनी बैलांची शिंगं रंगवतात. शिंगांना बेगडाच्या पट्ट्या चिकटवतात. शिंगांना सुरेख गोंडे लावतात. शिंगांच्या टोकांना 'शेंब्या' घालतात. घरातली लहानमोठी माणसं आपल्या हाताचे पंजे रंगात बुडवतात आणि बैलाच्या सर्व अंगावर पंजांचे ठसे उठवतात. बैलांच्या बरोबर घरातल्या कुत्रा, गाय, मांजर ह्यासारख्या इतर पाळीव जनावरांच्या वाटणीलाही थोडा थोडा रंग येतो. आपल्या बैलांना दृष्ट लागू नये म्हणून शेतकरी त्यांच्या गळ्यात काळा दोरा घालतात. त्या दोऱ्याला 'कंडा' म्हणतात. कंड्यात रंगीबेरंगी मणी ओवतात.
बैल रंगल्यानंतर घरचा मालक त्यांची पूजा करतो. त्यांच्या खुरांवर हळदकुंकू बहातो. घरची मालकीण त्यांना ओवाळते. त्या दिवशी घरोघरी गोड जेवण असतं. बैलांना पुरणपोळीचा घास देतात. बैलांबरोबर घरातल्या सर्वांचीच तोंड गोड होतात.
ज्यांच्या घरी बैल नसतात ते लोकही हा सण साजरा करतात. बैलांबद्दल त्यांना वाटणारी कृतज्ञताच त्यात असते. त्या दिवशी गावाचा कुंभार त्यांना मातीचे बैल आणून देतो. त्या बैलांना सजवून पाटावर मांडतात आणि त्यांची पूजा करतात. खेड्यातली काही लहान मुलंसुद्धा मातीचे सुंदर बैल तयार करतात. त्यांना रंग देतात, आणि त्यांच्याशी खेळतात. शहरामध्येही मातीचे रंगीत बैल विकत मिळतात.
संध्याकाळी पाच वाजता खेड्यातल्या सर्व बैलांची मिरवणूक निघते. त्यासाठी बैलांना पुन्हा विशेष प्रकारांनी सजवतात. त्यांच्या पाठीवर सुंदर रेशमी काम केलेल्या झुली घालतात. पायात रुप्याचे तोडे घालतात. डोक्याला बाशिंग बांधतात. ही बाशिंग भिंगांची असतात. म्हणजे त्यांना छोटे छोटे गोल आरसे लावलेले असतात. सजवलेल्या बैलांची ही मिरवणूक फार पाहण्यासारखी असते. मिरवणुकीत वाजंत्री असतात. ढोल, पिपाणी, सनई, ताशा, शिंग इत्यादी वाद्यं त्यात असतात. वाद्यांच्या कडकडाटात मधूनच उखळीचे बार वाजतात. सर्व शेतकरी रंगीबेरंगी फेटे बांधून येतात. लहान मुलं आनंदानी नाचत असतात. मिरवणुकीच्या पुढे गावातली तरुण आणि चलाख मुलं लेझीम खेळत असतात.
जसजसा अंधार पडत जातो तसतशा गॅसच्या बत्त्या पेटतात. आणि दारूकाम सुरु होतं. गावच्या प्रमुख रस्त्यातून वाजत गाजत मिरवणूक शेवटी ग्रामदेवतेच्या देवळापर्यंत येते आणि देवदर्शन घेऊन सर्व मंडळी आपल्या बैलांना घेऊन घरी परत येतात. पोळ्याचा सण संपतो!
पोळा हा पावसाळ्यात येणारा मोठा सण. या सणात वर्षभर शेतात राबणाऱ्या बैलांना विशेष महत्त्व असतं. त्या दिवशी सकाळी शेतकरी आणि त्याचं सर्व कुटुंब लवकर उठतं. मग बैलांना नदीवर किंवा ओढ्यावर नेऊन स्वच्छ अंघोळ घालतात. नंतर बाजारात जाऊन गुलाबी, तांबडे, हिरवे रंग विकत आणतात. त्या रंगांनी बैलांची शिंगं रंगवतात. शिंगांना बेगडाच्या पट्ट्या चिकटवतात. शिंगांना सुरेख गोंडे लावतात. शिंगांच्या टोकांना 'शेंब्या' घालतात. घरातली लहानमोठी माणसं आपल्या हाताचे पंजे रंगात बुडवतात आणि बैलाच्या सर्व अंगावर पंजांचे ठसे उठवतात. बैलांच्या बरोबर घरातल्या कुत्रा, गाय, मांजर ह्यासारख्या इतर पाळीव जनावरांच्या वाटणीलाही थोडा थोडा रंग येतो. आपल्या बैलांना दृष्ट लागू नये म्हणून शेतकरी त्यांच्या गळ्यात काळा दोरा घालतात. त्या दोऱ्याला 'कंडा' म्हणतात. कंड्यात रंगीबेरंगी मणी ओवतात.
बैल रंगल्यानंतर घरचा मालक त्यांची पूजा करतो. त्यांच्या खुरांवर हळदकुंकू बहातो. घरची मालकीण त्यांना ओवाळते. त्या दिवशी घरोघरी गोड जेवण असतं. बैलांना पुरणपोळीचा घास देतात. बैलांबरोबर घरातल्या सर्वांचीच तोंड गोड होतात.
ज्यांच्या घरी बैल नसतात ते लोकही हा सण साजरा करतात. बैलांबद्दल त्यांना वाटणारी कृतज्ञताच त्यात असते. त्या दिवशी गावाचा कुंभार त्यांना मातीचे बैल आणून देतो. त्या बैलांना सजवून पाटावर मांडतात आणि त्यांची पूजा करतात. खेड्यातली काही लहान मुलंसुद्धा मातीचे सुंदर बैल तयार करतात. त्यांना रंग देतात, आणि त्यांच्याशी खेळतात. शहरामध्येही मातीचे रंगीत बैल विकत मिळतात.
संध्याकाळी पाच वाजता खेड्यातल्या सर्व बैलांची मिरवणूक निघते. त्यासाठी बैलांना पुन्हा विशेष प्रकारांनी सजवतात. त्यांच्या पाठीवर सुंदर रेशमी काम केलेल्या झुली घालतात. पायात रुप्याचे तोडे घालतात. डोक्याला बाशिंग बांधतात. ही बाशिंग भिंगांची असतात. म्हणजे त्यांना छोटे छोटे गोल आरसे लावलेले असतात. सजवलेल्या बैलांची ही मिरवणूक फार पाहण्यासारखी असते. मिरवणुकीत वाजंत्री असतात. ढोल, पिपाणी, सनई, ताशा, शिंग इत्यादी वाद्यं त्यात असतात. वाद्यांच्या कडकडाटात मधूनच उखळीचे बार वाजतात. सर्व शेतकरी रंगीबेरंगी फेटे बांधून येतात. लहान मुलं आनंदानी नाचत असतात. मिरवणुकीच्या पुढे गावातली तरुण आणि चलाख मुलं लेझीम खेळत असतात.
जसजसा अंधार पडत जातो तसतशा गॅसच्या बत्त्या पेटतात. आणि दारूकाम सुरु होतं. गावच्या प्रमुख रस्त्यातून वाजत गाजत मिरवणूक शेवटी ग्रामदेवतेच्या देवळापर्यंत येते आणि देवदर्शन घेऊन सर्व मंडळी आपल्या बैलांना घेऊन घरी परत येतात. पोळ्याचा सण संपतो!
मिरवणुकीत कोणत्या वाद्याचा उल्लेख लेखकाने केला नाहीये?
1
ढोल
2
ताशा
3
सनई
4
तुतारी
5
यापैकी एकही नाही