पुढील उतारा वाचा आणि खालील प्रश्नांसाठी योग्य पर्यायांची निवड करा.
कडाक्याची थंडी कशी असते, याचा अनुभव बऱ्याच लोकांना आहे. अधून-मधून थंडी अनुभवत असताना तर प्रकर्षाने गोधडीची आठवण झाल्याशिवाय राहणार नाही. आज गोधडी इतिहासजमा झाली असून ग्रामीण भागात चुकून तिचे दर्शन घडते. औद्योगिक क्रांतीमुळे मानवी जीवनात प्रचंड बदल घडले. नवनवीन सोयी-सुविधा सहजपणे उपलब्ध झाल्याकारणाने गोधडीसारखी वस्तू अडगळीत पडली आहे. चादरीचे नानाविध प्रकार आज उपलब्ध आहेत. कडाक्याच्या थंडीत उब देणारे रग आज बाजारात वेगवेगळ्या स्वरुपात उपलब्ध आहेत. त्यामुळे गोधडीची किंमत नव्या पिढीच्या दृष्टीने शून्य ठरू लागली आहे. गोधडी पांघरणे म्हणजे अडाणीपणाचे लक्षण, अशी मानसिकता बनतात दिसते; परंतु गोव्यातल्या खेडेगावांत जुनी जाणती माणसे आजही थंडीचे दिवस आले की पेटीत ठेवलेल्या गोधड्या बाहेर काढतात.
आज घरातल्या मंडळींनी रंगीबेरंगी आकर्षक चादरी आणून दिल्या असतानाही आपल्याला गोधडीच पाहिजे, असा जुन्या-जाणत्यांचा हट्टच असतो. गोधडीच्या उबेतच झोप सुसह्य होते. खेडेगावात ग्रामीण संस्कृतीचा प्रभाव असलेल्या संवेदनशील मनाला गोधडी म्हटल्यावर वेगळ्याच विश्वाची भ्रांती निर्माण होते. पावशतकापूर्वी थंडीचे दिवस आले की, गोव्यातल्या खेड्यापाड्यांत राहणाऱ्या लोकांना ठेवणीतल्या गोधडीची प्रकर्षाने आठवण व्हायची. एखाद्या डोंगरकुशीत वसलेल्या गावात पाणवठ्याजवळ घर वसलेले असेल तर घरात राहणाऱ्यांना हिवाळ्यात कडाक्याच्या थंडीचा अनुभव घेण्याची वेळ येते, तेव्हा गोधडीची आठवण होऊन तिचा थंडीपासून बचाव करण्यासाठी हमखास वापर केला जायचा. तो काळच वेगळा होता. ग्रामीण भागातील जनतेचे जीवन एकमेकांवर अवलंबून असायचे. एकमेकांच्या जाती जमातीत विखुरलेला समाज एकमेकांना मदत करायचा, स्वयंपूर्ण गाव ही आपल्या देशाची ओळख होती. गावोगावी असलेले कलाकार, कारागीर ही गावाची खरी ओळख असायची. पैशांऐवजी धान्य किंवा अन्य वस्तूंच्या मोबदल्यात कामे केली जायची. घरातल्या बायकांनी वापरून जुने केलेले कपडे एकत्र करून गोधडी तयार करण्याची लोककला केवळ गोव्यातच नव्हे, तर देशभरात होती. गोव्यात, कोकणपट्टीत थंडीचे दिवस सुरू झाले की, ठाकरांचे आगमन व्हायचे. एखादी वयस्कर बाई परंपरेनुसार गावातल्या घरात गोधड्या तयार करण्यासाठी यायची. आठवडाभर घरात मुक्काम करून गोधड्या तयार करायची. घरात नवागत मूल जन्माला आले तर त्याच्यासाठीही लहान लहान गोड्डूले तयार केले जायचे.