अत्र कथनद्वयम्-
तत्र एकम् अभिकथनम् (A), अपरञ्च तस्य कारणम् (R) इति।
अभिकथनम् (A)- न्यायदर्शनरीत्या आत्मत्वसामान्यवान् आत्मा इति।
कारणम् (R)- बुद्धि-सुख-दुःख-इच्छा-द्वेष-प्रयत्नगुणलिङ्गकत्वात्।
उपर्युक्त अभिकथनं कारणाञ्चाश्रित्य समुचितं विकल्पं चिनुत-
1
(A) तथा उभयं (R) सत्यमस्ति (A) इत्यस्य (R) इति उचितं कारणम्
2
(A) तथा (R) उभावपि असमीचीनौ
3
(A) तथा (R) उभावपि समीचीनौ, परं (A) इत्यस्य (R) इति समुचितं कारणम् नास्ति
4
(A) इति असमीचीनं, परं (R) इति समीचीनम्