कथनद्वयम् अधोलिखितम्- तत्र एकम् अभिकथनम् (A) अपरञ्च तस्य कारणम् (R) इति।
अभिकथनम् (A) : एकनवतिवर्षीयस्य प्रणवस्य प्रपौत्रः ओङ्कारः। ओङ्कारस्य युवापत्यसञ्ज्ञा भवति।
कारणम् (R) : 'जीवति तु वंश्ये युवा' इति विधानात्।
उपर्युक्तम् अभिकथन- कारणमाश्रित्य समुचितं विकल्पं चिनुत-1
(A) तथा (R) उभयं सत्यमस्ति। (A) इत्यस्य (R) उचितं कारणमस्ति।
2
(A) तथा (R) उभावपि असमीचीनौ
3
(A) तथा (R) उभावपि समीचीनौ, परं (A) इत्यस्य (R) इति समुचितं कारणं नास्ति।
4
(A) इति असमीचीनं परं (R) इति समीचीनम्